سلام. این اولین پست این وبلاگه، البته چون هنوز افتتحاح رسمی نشدیم، یه طورایی غیر رسمیه. بگذریم. آقا شروع شد. حالا که عطوفت ما بعد از 9 ماه از دنیای قبلی خودش پا به دنیای بزرگتری گذاشته، باید جدی تر از گذشته به فکر بزرگ کردنش باشیم. باید برای خورد و خوراک و تربیت و آیندش برنامه ریزی کنیم، تا ان شاءالله عاقبت به خیر بشه؛ که اگه خدای نکرده وجودش، عین بی وجود بودنش باشه، در خسران عظما خواهیم بود. تو این دور و زمونه ی نون بربری دونه ی 150 تومن، ما اومدیم و این سیسمونیه ناقابل رو اوردیم ( محیط وبلاگ رو می گم! ). البته نه اینکه بخوام شونه خالی کنم و بگم من کارم رو کردم بقیش با شما، نه ! به لطف خدا حالا حالا ها با این کوچولوی دوست داشتنی کار دارم. مخلص کلوم اینکه تو این وانفسای روزگار، مسئولیت سنگینی داریم. حالا هر کی به اندازه ی وسعش باید بیاد و تکلیفش رو انجام بده. پدرها، مادرها، عموها،دایی ها، خاله ها، عمه ها ؛ شنبه مهمونیه اومدن عطوفت را داریم ها! یادتون نره. البته بعضی ها که دلشون طاقت نیورد، اومدن و یواشکی دیدنش. از شنبه کار رو رسماً شروع می کنیم، ان شاءالله. دعا یادتون نره. در ضمن در مورد ظاهر و قیافه و کم و کاستی ها منتظر شنیدن نظراتون هستیم.

والعاقبت للمتقین